Ο Ζεόλιθος Γενικά

Ο ζεόλιθος είναι ένα μικροπορώδες ένυδρο αργυλοπυριτικό  ορυκτό με μεγάλες προσροφιτικές και ιοντοανταλακτικές ικανότητες. Έχει την δυνατότητα να δεσμεύει στοιχεία και ενώσεις   λόγω του ότι είναι ένα από τα λίγα αρνητικά φορτισμένα ορυκτά στη φύση . Η αρνητικά φορτισμένη ιδιότητα του έχει ως αποτέλεσμα να προσροφά  θετικά φορτισμένα ιόντα (Ca,K,Mg,Να, και άλλα)  όπως και θρεπτικές ουσίες στη μάζα του με μεγάλη ελευθερία κίνησης. Είναι ένα υφαιστιογενές υλικό με μεγάλη τρισδιάστατη  εσωτερική επιφάνεια, με δεδαλώδεις εσωτερικές αναδιπλώσεις που σχηματίζουν άπειρους χώρους (κλωβούς, κανάλια) όπου μπορεί να αποθηκευτεί νερό με αμφίδρομη σχέση (δηλαδή που μπορεί να δεσμευτεί ή αποδεσμεύεται βραδέως).

Ο όρος ζεόλιθος προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις ‘’Ζέο’’ που σημαίνει βράζω και ‘’Λίθος’’ δηλαδή πέτρα. Χρησιμοποιήθηκε από τον Σουηδό ορυκτολόγο Αξελ Κρόνστελ 1756 για να περιγράψει συγκεκριμένα ορυκτά των οποίων οι κρύσταλλοι με θέρμανση αποβάλουν νερό, αφρίζουν και δίνουν την εντύπωση ότι βράζουν.

Ο ζεόλιθος έχει χρησιμοποιηθεί στη Γεωργία εδώ και πολλά χρόνια σε όλο τον κόσμο, αλλά πρόσφατα αναγνωρίστηκε ως σημαντικό και κατάλληλο προϊόν  χάρη σε πολλές τρέχουσες γεωργικές πρακτικές. Οι αγρότες στην Ιαπωνία έχουν χρησιμοποιήσει το ζεόλιθο  από το 1965 ως διαιτητικό συμπλήρωμα στο ζωικό κεφάλαιο και ως εδαφοβελτιωτικό για πτωχά αμμώδη και αργιλικά εδάφη. Η Βουλγαρία ήταν η πρώτη χώρα που τον χρησιμοποίησε ως τεχνικό χώμα (υπόστρωμα) προς το τέλος της δεκαετίας του ‘70, ενώ οι Ιταλοί χρησιμοποίησαν το ζεόλιθο ως φυτοπροστατευτικό προιόν ενάντια στις αφίδες των οπωροφόρων δένδρων . Ο κλινοπτινόλιθος είναι ο συγκεκριμένος τύπος ζεολίθου  που χρησιμοποιείται στη γεωργία. Αξιόλογες επίσης είναι και οι εφαρμογές που έχει ο ζεόλιθος σε οικιακές χρήσεις, το περιβάλλον,  την κτηνοτροφία, και την βιομηχανία.

© Copyright - ΓΕΩΑΝΘΟΣ